Dag van de Handicap

di, 01/12/2020

Op donderdag 3 december is het de 'Dag van de Handicap'. Die laat de stad Hasselt, waar ruim 4000 mensen met een beperking wonen, niet zomaar voorbijgaan. Op vraag van de stad schreef dichter, schrijver en ervaringsdeskundige Mustafa Kör het gedicht ‘Onbeperkt land’ over dit thema. De Hasseltse zorgverleners van personen met een handicap krijgen het als bedankje in de vorm van een postkaart.

gedicht aan de bib
Deel deze pagina:

15 procent van de wereldbevolking heeft een beperking en vormt daarmee de grootste minderheid. Een belangrijke dag dus voor een miljard mensen op deze planeet, en enkele duizenden Hasselaren. In Hasselt beseffen we hoe belangrijk het is dat mensen met een handicap hun plaats hebben in onze stad. Hasselt wil een toegankelijke stad zijn, waar iedereen gelijkwaardig en onafhankelijk toegang heeft tot gebouwen, publieke ruimte, dienstverlening en communicatie. Ook de inwoners met een zichtbare of onzichtbare beperking. In 2019 doorliep onze stad samen met Inter een traject waarin een evaluatie werd gemaakt van het toegankelijkheidsbeleid. Dit resulteerde in een toegankelijkheidsplan voor de volgende jaren met nieuwe doelstellingen en acties, om zo het toegankelijkheidsbeleid stadsbreed te versterken.

Onbeperkt land

Speciaal voor de Dag van de Handicap van dit jaar sprak onze dienst Gelijke Kansen dichter Mustafa Kör aan om een gedicht te schrijven over het thema.Dat deed Kör met volle overtuiging. De Maasmechelaar zit zelf in een rolstoel na een verkeersongeval. “Voor ‘Onbeperkt land’ ben ik inspiratie gaan halen bij boek ‘Utopia’ van Thomas More”, vertelt Mustafa Kör. “Hierin is gewag is gemaakt van een ‘utopisch land’, waar iedereen gelukkig en gelijk is. De andere kant van de medaille is dat juist dat gegeven ook gevaarlijk is, iedereen is niet altijd gelukkig of gelijk. Dat wilde ik uitlichten door te zeggen bijvoorbeeld: ‘mijn land is bewoond door vrijbuiters, buitenbeentjes, een goddelijk allegaartje zonderlingen…’  Je kan mensen niet in een keurslijf steken, dat neigt naar totalitaire toestanden. Het leven is niet te copyrighten, het is een janboel, waarin we maar wat doen. Zolang we niet cynisch worden, en elkaar zien staan. Onverschilligheid is wat mij betreft eveneens een virus. Essentieel is dat we juist zoals de zinnen: ‘zonder medelijden en geen wegkijkblikken’  handelen en dus ieder in zijn of haar eigenwaarde laten, welke vorm of gedaante ze ook hebben. Dan ben je waarachtig vrij in plaats van een extract van dat woord en kan je een dieper bewustzijn bereiken (nirwana). Summier komt het hierop neer: juist door onze verschillen en gebreken zijn we menselijk.

Het gedicht ‘Onbeperkt land’ is ook te bewonderen op glas aan de Bibliotheek Hasselt Limburg vestiging Dusart. We sturen de instellingen die werken met en voor mensen met een handicap, ook een postkaart toe met het gedicht. We willen met deze actie de bewoners met een handicap en hun familie een bericht van hoop sturen. En natuurlijk ook de zorgverleners. Als je spreekt over helden van de zorg, dat zijn zij zeker ook. We willen hen bedanken om samen met ons van Hasselt een toegankelijke stad te maken.